Leestijd: 2 min

Gewoon doen

Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg. Het is iets dat je van huis uit meekrijgt in de Achterhoek. Ik verruilde het oosten voor Londen met het idee dat ik ‘thuis’ niks meer te zoeken had. Te weinig kansen, te weinig initiatief, geen ruimte om gek te doen. Veel twintigers gingen me voor, gingen op reis, zochten hun heil in de Randstad, droegen bij aan dat vergrijzende beeld van het oosten.

Gewoon doen

Gewoon doen
Foto: londen

Vorige week was ik weer even een paar dagen terug en er vielen me een paar dingen op: bijna al die twintigers zijn na een paar jaar teruggekeerd, en beter nog, ze zijn allemaal begonnen met nieuwe creatieve initiatieven. Van freelance fotografen, tekstschrijvers, kunstenaars tot communicatiespecialisten. Alleen of samen. Kijk naar Lokalen in Lichtenvoorde, BS22 in Groenlo en the Upperside in Enschede. De kracht zit in dingen doen als onderdeel van een collectief, een community. Die collectiviteit kan ik in Londen nog niet vinden, maar wie weet is het aan mij om een groep mensen bij elkaar te krijgen.

 

Nadat de deuren van the Upperside op vrijdagavond sloten, gooide ik onder het genot van een aantal biertjes al m’n angsten eruit. Al die redenen voor mij om bang te zijn en niet te beginnen. De enige opmerking van mijn gezelschap (slash zeer effectieve cheerleaders) was ‘waarom?’. Waarom doe ik het niet gewoon? Wat heb ik te verliezen? Ik heb genoeg spaargeld om zeker vier maanden lang te overleven en mijn idee al mijn tijd te geven. Voor het eerst kreeg ik geen halve paniekaanval, maar begon ik er serieus over na te denken. De drempel werd ineens een stukje lager, maar het is nog steeds een flinke stap.

 

Na alweer een rejection letter van één van de bedrijven waar ik solliciteerde, accepteer ik het feit dat ik het vanaf nu zelf moet gaan doen. Nu moet het echt gaan gebeuren. En ik geloof het eindelijk. Een week lang loop ik rond met m’n nieuwe zelfvertrouwen, pitch ik mijn idee aan iedereen die het wil horen, ga ik met mensen in gesprek. Gek genoeg werd ik vanochtend wakker met hét mailtje: welkom bij ons team en veel plezier met de 30.000,- die we je jaarlijks op je bankrekening gaan droppen. Ik rook het geld, dacht een uurtje na en besloot na die korte tijd terug te mailen. Sorry, ik heb andere plannen! Ik ben niet meer van plan ‘gewoon te doen’ met een kantoorbaan. De klemtoon ligt vanaf nu ergens anders: ik moet het gewoon DOEN. En dat doen, dat begint vandaag.

Lees ook: