Leestijd: 4 min

New York: cultuurverschillen, immigranten en metaaldetectoren

Wie wil er nu niet naar New York? Studentredacteur Lisette Roos bedacht zich geen moment toen de kans zich voordeed om met haar studie Toegepaste Psychologie voor een studiereis naar ‘the big apple’ te gaan. Voor SAX maakte ze er een verslag van.

Sightseeing hoort ook bij een studiereis, dus ook het uitzicht over Central Park.

Sightseeing hoort ook bij een studiereis, dus ook het uitzicht over Central Park.

Een maand geleden vloog ik met twee Saxion studenten en verder enkel Belgische studenten richting New York. Nu kan ik me voorstellen dat je denkt: “Huh, hoe dan?” Nou via Blackboard kon je je je in november/december opgeven voor een studiereis naar New York. Deze reis werd georganiseerd door Vives hogeschool België en is gericht op sociale studies, daarvoor kwam ik dus in aanmerking en gaf me op.


De andere studenten kwamen dus uit België dus tijdens de trip kwamen we achter flink wat cultuurverschillen. Waar ik bijvoorbeeld enthousiast wordt van chocolade gevuld met pindakaas, hadden zij nog nooit van pindakaas gehoord.

 

Cultuurverschil

Ook de cultuur van New York toont verschillen met Nederland. Het meest bekende is toch wel het eten. Veel, zoet en ongezond. Het is allemaal waar, tenzij je bereid bent om de hoofdprijs te betalen. Hiervoor moet je overigens altijd waken, aangezien de belastingen niet op het prijskaartje staan. Het is bij de kassa dus altijd duurder dan je verwacht.

Van tevoren was ik erg benieuwd naar hoe de bevolking van New York zou zijn. Na een week besef ik me echter dat ‘de New Yorker’ niet bestaat. Alleen al in de metro zie je dat de bevolking ontzettend divers is. Hierdoor verwacht je dat verschillen nauwelijks opgemerkt worden. Toch viel ik met mijn 1,87 meter lengte erg op. Gelukkig vooral in positieve zin. Ik werd bijvoorbeeld aangemoedigd om te switchen naar een basketbalcarrière in Amerika, bovendien vertelden een aantal vreemden dan mijn grootste fans te zullen zijn.

 

In het Apollo Theater in Harlem is een van mijn vermoedens over Amerikanen wel bevestigd, namelijk het ‘overdreven’ gedrag. Het was volkomen normaal om een act met boe-geroep het podium af te sturen. Het Apollo Theater is trouwens een echte aanrader wanneer je de sfeer van Amerikaanse showbizz wilt proeven.

‘De waargebeurde verhalen van immigranten kwamen extra hard binnen’  

Een ander opvallend feit is het grote aantal daklozen in de stad. Deze New York-week is georganiseerd voor studenten met een sociale studie. We bezochten dan ook een aantal instanties in deze sector. Een deel van de instellingen speelt in op dit grote aantal daklozen. Eén hiervan is Abraham House. Zij bieden onderdak en onderwijs aan gezinnen die dit niet kunnen betalen. Veel ouders binnen deze gezinnen zijn immigranten en ja, hierdoor kwam de gloednieuwe president ook ter sprake. Het was erg intrigerend om te horen dat kinderen op school beginnen te huilen omdat zij bang zijn dat ze bij thuiskomst merken dat één of beide ouders weg zijn gehaald. Na dit te horen kwamen de waargebeurde verhalen van vroegere immigranten, die in het museum op Ellis Island te beluisteren waren, extra hard binnen.

Metaaldetectoren

Doordat veel ouders in New York weinig geld hebben, belanden hun kinderen sneller in de criminele sector. Om dit te voorkomen zijn er een aantal programma’s gericht op deze doelgroep. Eén van deze programma’s die wij bezochten, is Counsil for Unity. Hiervoor gingen wij per metro naar The John Dewey High School in Brooklyn. Wat opviel bij het binnenkomen van de school is de controle. Iedereen moest door een metaaldetectie en zijn/haar paspoort tonen. En zo streng als die controle was, zo open en vriendelijk was mr. Rick. Hij is de docent van Counsil for Unity, een keuzevak op deze school. De inhoud van het vak is hoe ‘de echte wereld’ werkt. Ze krijgen bijvoorbeeld les in solliciteren en onderwerpen als criminaliteit worden bespreekbaar gemaakt. Hij vertelde over zijn criminele verleden en dat hij hierdoor de jongeren beter kan helpen. Dat merkten we al door de twee studenten die ons een rondleiding gaven door de school. Zij waren erg vriendelijk, volwassen en vertelden ons alles wat wij wilden weten over het straatleven van New York. Ook waren zij erg geïnteresseerd hoe dat in Nederland gaat.

 

Toeristje uitgangen

Natuurlijk hebben we ook de toeristische trekpleisters bezocht. En geloof me, in New York zijn dat er nogal wat. Van Central Park tot het vrijheidsbeeld. (Die is ‘in het echt’ trouwens veel kleiner dan je verwacht.) Toch blijft het meest typerende voor New York, Time Square. Duizenden lampjes en mensen om je heen. Gebouwen reiken tot ver in de lucht en je verliest de controle over waar je moet kijken. Elk hoekje is weer anders wanneer je er een tweede keer naar kijkt. Dit zorgt er ook voor dat je makkelijk kan verdwalen. En met een gemiddelde van zestien kilometer wandelen per dag kan ik niet ontkennen dat dit vaak is gebeurd. Hier ben ik, gek genoeg, achteraf heel blij mee, want je leert New York naar mijn mening pas echt kennen wanneer je op de plaatsen komt die niet voor toeristen zijn bedoeld.


Al met al was het een week waarin veel te veel is gebeurd is om in een verhaal te vatten. Ontelbare indrukken en ervaringen rijker ben ik weer druk met het studentenleven. Het was een fantastische ervaring, maar die McDonalds hoef ik de komende weken niet meer te zien.

Lees ook: