Leestijd: 4 min

‘Ik ben blij dat ik opnieuw kon beginnen in Nederland’

Op het eerste gezicht ziet Lena Krikorian, student Biologie en Medisch Laboratoriumonderzoek, er uit als een doorsnee student. Toch verschilt haar leven enorm. Op haar achttiende vluchtte ze uit Irak met haar gezin naar Nederland. Daar stonden haar een paar moeilijke jaren te wachten.

‘Ik ben blij dat ik opnieuw kon beginnen in Nederland’

‘Ik ben blij dat ik opnieuw kon beginnen in Nederland’
Foto: Tessa Wiegerinck

Het is inmiddels al bijna zes jaar geleden dat Lena (23) uit Irak is gevlucht. Ze was net klaar met de middelbare school toen ze moest vluchten door de omstandigheden in Irak. Het was daar al jaren oorlog. Met haar gezin ging ze naar Nederland, waar een paar familieleden een aantal jaar geleden ook heen waren gevlucht.

Schakeljaar

Het eerste jaar dat ze in Nederland was kon Lena maar weinig doen. Ze moest wachten tot ze een verblijfsvergunning had, want op dat moment kon ze beginnen met studeren. “In dat jaar heb ik mezelf een klein beetje Nederlands geleerd. Er waren ook cursussen in het asielzoekerscentrum waar ik het eerste halfjaar zat, maar daar werd alleen de basis geleerd, zoals hele simpele Nederlandse woorden. Daarnaast las ik ook veel om mezelf maar een beetje de taal te leren.”

Nadat ze een verblijfsvergunning kreeg, kon ze beginnen op het Windesheim in Zwolle. Daar begon ze met een schakeljaar. Ze leerde hierdoor de Nederlandse taal spreken, de geschiedenis van Nederland en ook kreeg ze lessen Engels. “Dat was opeens een hoger niveau voor mij. Voordat ik begon, kon ik bij wijze van niet eens ‘hoe gaat het’ in het Nederlands zeggen.”

Asielprocedure

De asielprocedure duurde erg lang. “In vergelijking met andere mensen kon de procedure natuurlijk nog langer duren”, vertelt Lena. “Toen ik net in Nederland aankwam, volgde een proces waarbij ik eerst een paar keer geïnterviewd werd. Na een periode van zes maanden kreeg ik een verblijfsvergunning. Eerst kreeg ik er een voor vijf jaar en nu heb ik een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd. Ik heb net twee weken geleden een Nederlandse nationaliteit aangevraagd. Dat gaat nog ongeveer een jaar duren.”

Saxion

Na het schakeljaar op het Windesheim begon Lena aan de studie Biologie en Medisch Laboratoriumonderzoek op het Saxion. “Het eerste jaar vond ik het moeilijk om te volgen. Het lesmateriaal vond ik wel makkelijk, dat was wel te doen. Maar ik vond het lastig dat alle colleges in het Nederlands gegeven werden. Ik kon niet eens een wiskundige formule lezen en sommige hoorcolleges kon ik ook niet volgen, omdat de docenten heel erg snel Nederlands praten. Ik moest me heel goed concentreren om dat te kunnen volgen. Maar gelukkig ging dat steeds beter. Wel maakte ik in het begin nog heel veel taalfouten in verslagen die we moesten inleveren. Maar ik had hele aardige klasgenoten die mij hielpen met het controleren van mijn verslagen. En eigenlijk is het nog steeds wel een ding dat ik nog steeds fouten maak qua taal.”

Opnieuw beginnen

In Nederland moest Lena helemaal opnieuw beginnen. En dat vond ze best moeilijk. “Het is hier heel anders dan in Irak. Andere taal, andere gewoontes, andere mensen die anders denken. In Irak kun je bijvoorbeeld gewoon wanneer je wil naar iemand anders gaan, zonder iets af te spreken. Hier is het heel normaal dat je eerst een afspraak maakt en niet zomaar in huis komt binnenvallen. En nu doe ik dat ook, ik spreek altijd met iemand af voordat ik langs ga. Dus die gewoontes heb ik wel overgenomen.”


Het onderwerp vluchtelingen is natuurlijk de laatste tijd ontzettend vaak in het nieuws geweest. Of dat wat deed met Lena? “De gemiddelde Nederlander heeft minder meegemaakt dan een vluchteling. Hier is iedereen al van slag wanneer er een uur lang geen elektriciteit is. Ik heb dagenlang zonder elektriciteit gezeten in Irak. En dat is maar één voorbeeld. Als ik mensen hoor praten over vluchtelingen, bijvoorbeeld in het nieuws, bedenk ik me altijd dat zij echt niet kunnen begrijpen hoe het is om er een te zijn. Op deze manier probeer ik het een beetje te relativeren”

UAF

“Toen ik nog in het asielzoekerscentrum zat, werd er een voorlichting gehouden door UAF. Daarna had ik me gelijk ingeschreven”, vertelt Lena. Stichting voor Vluchteling-Studenten UAF is een stichting die vluchtelingen helpt bij het vinden van een studie of baan op niveau. In 2016 is het UAF het project Refugees@campus gestart om de begeleiding van hoogopgeleide vluchtelingen aan te scherpen. Het is een mentoringprogramma waarbij 500 vluchtelingsstudenten gekoppeld worden aan Nederlandse studentmentoren.

De stichting heeft Lena vooral in het begin, toen ze net in Nederland kwam, erg geholpen. “UAF heeft ervoor gezorgd dat mijn middelbare school diploma die ik in Irak gehaald heb ook wordt erkend in Nederland. Ook hebben ze me gelijk naar het Windesheim gestuurd om een schakeljaar te volgen. Als zij mij dat niet verteld hadden, had ik dat niet zo snel geweten. Daar ben ik nu wel erg blij mee.”

Toekomst

Lena is momenteel bezig met haar afstudeeronderzoek op de Universiteit van Twente. Als alles goed gaat, krijgt ze in juli haar diploma. Daarna wil ze een baan gaan zoeken in een laboratorium. “Ik wil graag in Nederland blijven, want ik heb hier al mijn familie en vrienden. Ik ben hier gesetteld, want twee jaar geleden ben ik getrouwd en nu woon ik samen met mijn man in Wierden. Ik ben blij dat ik in Nederland opnieuw kon beginnen.”

Lees ook: